Saito Fg-90R3

Ondanks de razendsnelle ontwikkeling van elektromotoren, die zich steeds meer tot krachtige tegenhangers ontwikkelen, blijven verbrandingsmotoren, die qua geluid sterk op hun grote voorbeelden lijken, een overweldigende fascinatie uitoefenen op modelbouwliefhebbers. Dit geldt in het bijzonder voor stermotoren, die imponeren met hun onmiskenbare sound.

De FG90 R3 van Saito is al enige tijd verkrijgbaar bij aero-naut en behoort momenteel tot de krachtigste stermotoren van Saito. Daarom willen wij deze motor aan een test onderwerpen en hier een kort verslag over schrijven.

Volgens Saito is ook de FG 90R3, net als de FG 60, terug te voeren op de gloeiplugmotor FA-220. Onder andere is een benzinebestendige carburateur ingebouwd en zijn de cilinders en cilinderkoppen uit één stuk vervaardigd. De krukas is dubbel kogellager-gesteund. Net als bij de FG84 R3 zijn op het carter grote koellichamen gemonteerd, die in de luchtstroom van de propeller moeten liggen, zodat een optimale warmteafvoer van het krukashuis is gewaarborgd. De magneetsensor lijkt van hetzelfde type te zijn als bij de FG60 en is schuin naar de zijkant gemonteerd. De uitlaat is naar achteren uitgevoerd, waardoor de bougie van het type CM6 goed beschermd en onder een hoek geplaatst zit. Bijna iets te goed verstopt, want bij gemonteerde ringschalldemper, die apart aangeschaft moet worden, wordt het al behoorlijk krap bij het opsteken en vergrendelen van de bougiekap. De carburateur ligt opnieuw achter de montageplaat, waarbij ditmaal de gasklephevel naar de linkerkant is verhuisd. Saito lijkt echter geleerd te hebben van het “gemopper” over de carburateur van de FG 60 stermotor: ditmaal is er de mogelijkheid om de motor van buitenaf te choken. In ingebouwde toestand was het bij de 60 en ook bij de 84 meer dan omslachtig om met de motor brandstof aan te zuigen.

Bij het momenteel meest actuele model, de hier te testen FG90 R3, heeft Saito eveneens een praktische oplossing bedacht: in het midden van de gashendel bevindt zich een verbinding met de intern liggende choke-klep, die met de meegeleverde “choke-stick” bediend kan worden. Hiervoor moet in ingebouwde toestand een 4mm-gat in de kap en eventueel in de voorbouw van de motorspant worden voorzien. Om de carburateur ook zonder een tweede persoon, die de choke-stick op zijn plek houdt, te kunnen aanzuigen, dient in de kap een stelring of iets dergelijks te worden ingebouwd, zodat de stick in de benodigde positie blijft. Na het aanzuigen kan de choke-stick weer worden verwijderd. Een servo-gestuurd aanzuigen is helaas niet voorzien. De hoofdsproeiernaald zit rechtsboven van de gashendel en de stationairnaald is in de gashendel geplaatst. Het choken verstelt de stationairnaald natuurlijk niet, want de schroefverbinding voor de choke-stick is een schroefdraad direct aan de gashendel. Daarom moet bij een bijstelling van de naald de stick worden losgeschroefd, zodat de carburateur-instelstick gebruikt kan worden.
Bij de motor worden, naast de eerder genoemde stick voor het choken, ook de carburateur-instelstick meegeleverd. Door de hoeveelheid informatie over de motoropbouw op de website van aero-naut is het niet nodig om dit op dit punt opnieuw toe te lichten.